"เพ้อ"แล้วจะทำไม

"นี้"
"อะไรรึ"
"ทำไมไม่ลองเลิกวาดรูปดูละ"
"วาดไปก็ไม่รุ่งหรอกฝีมือก็ไม่ได้เก่งอะไรเลย"
"เลิกๆไปเถอะ"
"ไปลองหาอย่างอื่นทำดูสิ"
"..."
"อืมงั้นรึ.."
"ที่จริงจะเลิกก็ได้นะ"
"คนที่ชอบงานก็ไม่มีอยู่แล้วด้วย"
"วาดๆไปก็รู้สึกท้อด้วย"
"ยิ่งพยายามก็ยิ่งตามคนที่เก่งไม่ทันสักที"
"ใช่เลิกไปเถอะ"
"หาอย่างอื่นทำเถอะ"
"คงไม่ได้ละ"
"เอ๋"
"เราคงไม่เลิกหรอก"
"ทำไมละ"
"...อืมจะบอกว่าไงดีละ"
"บอกๆมาเถอะ"
"อืม..."
"..."
"...เรารู้ดีว่าตัวเองวาดไงก็คงสู้คนอื่นไม่ได้..."
"เรารู้ดีว่าเราห่วยแค่ไหน"
"..เวลาวาดบางครั้งเรากรู้สึก็ท้อ..."
"แต่ว่าเราชอบการวาดรูปไปแล้วละ"
"ถึงจะท้อว่าสู้ใครไม่ได้เราก็"
"...ก็..."
"ก็ไม่รู้สึกอย่าหยุดวาดนิ"
"..."
"..."
"...ตามใจ..."
"อย่ามาเลิกตอนที่เลิกไม่ได้แล้วกัน"
"...ไม่ต้องห่วงหรอก.."
"เราไม่เลิกอยู่แล้วละ"